بومرنگ افکت درباره تلویزیون

image_pdfimage_print

بعد از ماه مبارک بود که از خبرگزاری مهر  توسط خبرنگاری پیگیر به نام خانم موذنی ، جهت این مصاحبه دعوت شدم و دکتر سپنجی و حجت الاسلام گلی نیز در این نشست حضور داشتند و بحثهای جالبی در گرفت :

نشست بررسی سریال های تلویزیون

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

شیری :من خاطرم هست که زمانی برای یکی از برنامه ها دعوت شده بودیم که تهیه‌کنندگان و مسئولان آن جلسه گفته بودند که چون برنامه ای مثل «بفرمایید شام»  در ماهواره به موفقیت رسیده است ما هم می‌خواهیم چنین برنامه‌ای بسازیم. من امیدوارم تلویزیون از این کابوس عبور کرده‌ باشد که هرچه دیگر شبکه‌ها پخش می‌کنند برایشان به یک کابوس تبدیل می‌شود که معادل آن را بسازند تا مردم نروند آن برنامه را در ماهواره ببینند.

——————————–

متن قسمت اول مصاحبه

*فکر می‌کنم برای ورود به این بحث بهتر باشد ابتدا با توجه به کارکردهایی که برای رسانه در نظر گرفته می‌شود، بفرمایید با نگاهی کلی به برنامه‌های تلویزیونی تا چه میزان این برنامه ها براساس این اصول و کارکردها پیش می‌روند؟

امیر عبدالرضا سپنجی: ابتدا باید نکته‌ای را به عنوان مقدمه بگویم، به نظرم گاهی مسایلی پیش می‌آید که باعث می‌شود فکر کنیم فضای رسانه‌ای ما چه در صدا و سیما و چه در سایر رسانه ها، به سمت غیرعلمی و سیاسی شدن تغییر می‌کند و هر اظهارنظری که بیان می شود، دوستان رسانه ای یا سایر نهادهای مسئول و غیر مسئول، از آنها یک برداشت سیاسی می‌کنند.

این یک سم مهلک برای فضای رسانه‌ای کشور و نهادهای نظارتی کشور است. درحالیکه همه ما در چارچوب نظام و قواعد جمهوری اسلامی ایران حرکت می‌کنیم، قوانین را قبول داریم و اگر هم نقدی می‌شود برای اصلاح است.

نشست بررسی سریال های تلویزیون

این غیرعلمی شدن مباحث باعث می‌شود نهادهای غیرمسئول هم در مواردی وارد این حوزه‌ها شوند و در موارد مختلف احساس مسئولیت‌های خارج از قاعده کنند، با این نگاه که مصادیقی زیرسوال رفته است و در نتیجه، از پیشرفت مباحث علمی جلوگیری کنند. درصورتیکه در مباحث علمی، مخاطب، هوشمند است؛ مخاطبی که امروزه به همه وسایل ارتباطی دسترسی دارد و ما هر چه قدر هم کانال ها را از طرق مختلف ببندیم او دوباره کانال خود را پیدا می کند و اتفاقا صادقانه و علمی صحبت کردن به نهادهای نظارتی هم کمک می کند. مثال این امر برنامه‌ای بود که من در آن شرکت داشتم و مباحث به شکلی کاملا علمی مطرح شد، اما چون درباره فیلترینگ و فضای مجازی بود خود این برنامه رادیویی و صداوسیما بعدا از طرف نهادی دیگر به نشر اکاذیب متهم شد.

با این مقدمه که بحث علمی و نقد مصلحانه، یک نیاز اساسی برای مردم و مسئولان است، وارد کارکردهای خود رسانه می‌شوم. ما سه کارکرد برای رسانه ها می شناسیم؛ اول کارکرد اطلاع رسانی، آگاه سازی و خبری، دوم کارکرد آموزشی و سوم کارکرد سرگرمی، ضمن آنکه باید تاکید کرد که در جوامع مدرن و پست مدرن، نیاز به پر کردن اوقات فراغت یا سرگرم سازی روز به روز بیشتر می شود.

*به نظر شما چقدر تلویزیون توانسته این سه را به تناسب پوشش دهد؟ و خود شما به‌عنوان یک مصرف‌کننده چقدر رضایت دارید که نیازتان از طریق تلویزیون برآورده شود؟

سپنجی: خود من به لحاظ حرفه‌ای دغدغه های زیادی دارم و شاید نتوانم مصرف‌کننده دائمی برنامه های تلویزیون باشم و البته درباره تماشای بیش از حد آن و روشن ماندن در تمام اوقات روز تلویزیون در خانه‌ها هم بحث دارم. چرا باید همیشه تلویزیون برای زنان خانه دار روشن باشد حتی زمانیکه در آشپزخانه هستند، یا کودکان چرا باید دائما تلویزیون ببینند؟

باید گفت که در اصول بهره مندی از رسانه ها و روانشناسی مطرح می شود که کودک زیر دو سال هیچ گاه نباید تلویزیون ببیند، زیرا این ارتباط چشمی است که در او رشد عاطفی و کلامی ایجاد می کند و زمانیکه جلوی تلویزیون می نشیند این رشد متوقف می شود. با این حال زمانیکه ما می خواهیم کودک و دغدغه هایش را از سر خود باز کنیم، او را مقابل تلویزیون و آگهی های تبلیغاتی قرار می دهیم چون می‌بینیم کودک ساکت می شود اما نمی دانیم این سکوت چه انفجار بعدی را در دوره نوجوانی و جوانی در پی خواهد داشت.

*فکر می‌کنید چقدر برنامه های تلویزیون توانسته‌‌اند نیاز مخاطب را پوشش دهند؟

علیرضا شیری: دکتر سپنجی از کارکردهای رسانه گفت. این شروع خوبی برای من است چون من تلویزیون ایران و همچنین تلویزیون دیگر کشورها را هم دیده‌ام و می‌توانم مقایسه ای تر نظر بدهم.

من درباره تلویزیون ۹۳ در مقایسه با تلویزیون دهه ۶۰ حرف های زیادی می‌توانم بگویم. در سال ۶۰ ساعت ۴ برنامه‌ها شروع می‌شد و در ساعت ۱۱ شب هم  کلا برنامه ها تمام می‌شد. من هم جزو کسانی هستم که بخشی از زندگیم پای تلویزیون رفته است و آن زمان هم نمی دانستم حرام شده است یا خیر اما امروز می‌توانم در این باره نظر دهم و برای همین است که می‌خواهم دلایلم را بگویم تا مردم از عمرشان بهتر استفاده کنند.

دو عامل در تلویزیون ما در این سال‌ها بوجود آمده است: مورد اول تکثر است و مورد دوم این است که برنامه‌ها به سمت تخصصی شدن می‌روند و این به نظرم امری پسندیده است. تلویزیون تا حدی به من مخاطب قدرت انتخاب داده است. به طور مثال اگر بخواهید سرگرم شوید آخر شب فیلم و سریال می‌بینید. اگر بخواهید کار اجتماعی آخر شبی ببینید «رادیو هفت» می‌بینید و یا زمانی «دو قدم مانده به صبح» بود و دیگر برنامه‌هایی که می‌توانند نیاز شما را پاسخ دهند. من این قدرت انتخاب و تخصصی شدن را می‌پسندم.

* آقای گلی نظر شما چیست؟ فکر می‌کنید تلویزیون چطور می‌تواند با حفظ مسایل فرهنگی و مبانی اسلامی به برنامه سازی بپردازد و هم این که جذابیت را در برنامه هایش لحاظ کند؟

حجت الاسلام جواد گلی: اساساً در کشور ما رسانه رادیو و تلویزیون هنوز به یک ثبات، تصمیم و تعیین تکلیف در قبال کارکردهای داخلی خودش نرسیده است. این که در ساحت بین المللی و عمل برای رسانه تعاریف مشخصی داریم درست است و رسانه باید بر طبق آن تعاریف عمل کند اما باید حتماً جنبه های بومی را هم در این عمل لحاظ کند. ما در رسانه خودمان جنبه های علمی که در دنیا مهم شمرده می شود به طور کامل لحاظ نکردیم.

نشست بررسی سریال های تلویزیون

ما رسانه ای استاندارد چه در حوزه تصویر و چه در حوزه رسانه‌های مکتوب نداریم. علاوه بر این در حوزه‌هایی هم که قرار بوده است رسانه بومی شود بازهم نتوانسته ایم کاری انجام دهیم. ما نتوانستیم سلایق و علایق و شرایط اقلیمی و فرهنگی خود را به درستی در رسانه نشان دهیم.

من زمانی مدیر گروه اجتماعی شبکه یک بودم. روزانه باید ۷ ساعت برای شبکه سراسری کشور برنامه تولید می‌کردم من باید به تعریفی توجه می‌کردم و آن این است که رسانه باید در خدمت مردم برای مردم و  برای آنها جذاب باشد اما در خدمت امیال مردم هم نباشد اگر رسانه کاملا ًبا امیال مردم حرکت کند مثل عوام خواهد بود. مانند سخنرانی که در سخنرانی خود کلامش را بر اساس علایق مردم تنظیم می کند.

زمانیکه بیش از حد بر اساس میل مخاطب حرکت کنید دانشی اتفاق نمی افتد و رسانه فقط به سرگرمی‌ها می پردازد اگر هم فقط به ساحت آموزش و دانش وارد شوید باز هم مردم را در نظر نگرفته‌اید و گویی شما رسانه را کتاب در نظر گرفته اید مردم از کتاب می‌خواهند آموزش بگیرند اما لزوماً وقتی به سراغ تلویزیون می آیند هدفشان این نیست که آموزش ببینند. بنابراین رسانه باید برای ارتقای دانش و مهارت‌های اجتماعی، فرهنگی و هنری جامعه حرکت کند و همزمان خود را با سلیقه مخاطب نیز تنظیم کند. درواقع رسانه باید مخاطب پسند باشد یعنی مطابق با نیاز مخاطب و نه میل مخاطب حرکت کند.

*ما در کلام می گوییم که برنامه‌های تلویزیونی باید مطابق با این اصول حرکت کند اما چرا در عمل این اتفاق رخ نمی‌دهد؟

حجت الاسلام گلی: ببینید تلویزیون ما بیشتر به موقعیت‌های نمایشی پناه برده است. درحالیکه موقعیت‌های نمایشی همه تلویزیون نیستند. تلویزیون در ساختارهای تولیدی چندین بخش دارد: ساختار مستند، ترکیبی، گزارش، نمایش و ساختار اطلاع رسانی و خبری. ما همه ساختارهای تلویزیون را فدای یک ساختار کرده ایم و آن ساختار نمایشی است. درست است که خود من و بسیاری از دوستان کار نمایشی تولید می کنیم اما یک نگاه کلی وجود دارد و آن اینکه اصولا مردم ایران فرهنگ  تماشا را به فرهنگ نمایش تعبیر می کنند یعنی زمانی که تلویزیون می بینند هدفشان بیشتر دیدن فیلم و سریال است که این ذائقه را فرهنگ قبل از انقلاب خراب کرده است. در حالی که امروز بهترین شبکه های دنیا شبکه هایی هستند که فیلم کمتر و مستند بیشتری پخش می کنند.

شیری: می توانید مثال هم بزنید؟

حجت الاسلام گلی: من نمی‌خواهم از این شبکه‌های خارجی نام ببرم اما اینها بیشتر گزارش و مستند پخش می‌کنند. من می‌خواهم آماری از علاقه به آثار نمایشی و مستند در خود ایران اعلام کنم. در ایران فیلمی مثل «شعله» محصول کشور هند را برای بیستمین بار پخش می کنند و بیش از ۳۰ درصد از مردم آن را می‌بینند اما بهترین مستند را اگر پخش کنند حدود یک و نیم درصد از مردم آن را نگاه می‌کنند. یا سریالی چون «نرگس» را در زمان پخش حدود ۹۰ درصد مردم نگاه می‌کردند در حالیکه سریال چندان مفیدی نبود اما بهترین مستند بیشتر از ۷ درصد دیده نمی‌شود.

نشست بررسی سریال های تلویزیون

شیری: در کشورهای دیگر این آمار به چه ترتیب است؟

حجت الاسلام گلی: در کشورهایی که از لحاظ فرهنگی توسعه یافته اند این آمار برعکس است. مردم هیچ گاه زمان خود را برای آثار نمایشی تلف نمی کنند و از محتوای فرآورده نمایشی بهره مند می‌شوند. ما ذائقه تصویری مردم را خراب کرده ایم.

*شما از دیگر کشورها هم آماری دارید؟

حجت الاسلام گلی: شبکه‌ای مثل «زد دی اف» آلمان و بسیاری شبکه های دیگر سه برابر آنچه که در حوزه نمایش مخاطب دارد در حوزه مستند مخاطب دارد.

شیری: البته این شبکه برای فیلم نیست.

حجت الاسلام گلی: اشکالی ندارد مهم این است که شبکه تخصصی نیست. در ایران شبکه یک به طور مثال برای فیلم دیدن نیست و شبکه نمایش این کارکرد را دارد اما در شبکه یک محور، الگو و اصلی ترین شاخص برای موفقیت فیلم و سریال می شود.

شیری: اگر شما چند سال صبر کنید تا شبکه های تماشا و نمایش جا بیفتد آن وقت مردم دیگر برای دیدن فیلم شبکه یک را انتخاب نمی کنند.

حجت الاسلام گلی: نکته این است که شبکه‌های نمایش و آی فیلم شبکه‌های تامینی هستند شبکه نمایش اصلا بودجه ندارد و از آرشیو صدا و سیما فیلم و سریال پخش می کند اما مسئله این است که همین شبکه آی فیلم از شبکه آموزش مخاطب بیشتری دارد با اینکه هیچ تلاشی برای بودجه و تولید نمی کند و این بر می‌گردد به اینکه مردم ما حاضرند یک فیلم یا سریال تکراری را ببینند اما اثر مستند و آموزشی نبینند. ما ذائقه مخاطب را تغییر داده ایم، ما مردم را عادت داده ایم که از تلویزیون فیلم ببینند. بیشترین مخاطب تلویزیون یا فیلم می بینند یا فوتبال. این دو ساختار کاملا رده چندم در رسانه است اما رسانه الزاما و تماما برای سرگرمی نیست.

*فکر می‌کنید تلویزیون تا چه حد توانسته در مباحث آموزشی خوب وارد شود و موفق عمل کند برنامه‌هایی که قرار است پیامی را انتقال دهند تا چه حد می‌توانند کارآیی داشته باشند؟

سپنجی: یک مساله در بعضی از برنامه‌های تلویزیونی وجود دارد و آن اینکه فکر می‌کنند حتماً آموزش باید به شکل مستقیم اتفاق بیافتد. در صورتی که یادگیری نهان بسیار موثرتر از یادگیری آشکار است و تبلیغات پنهان تاثیر بیشتری از تبلیغات آشکار دارد. گاهی حتی ما بسیاری از دستاوردهای انقلاب و کشور را هم با بیان مداوم و آشکار زیر سوال می بریم. به طور مثال، در مواردی برنامه های تلویزیونی آنقدر شخصی را مطرح می کنند و او را پوشش می دهند که به مرور محبوبیت او از دست می رود.

در این زمینه، بحث منحنی ابینگهاوس یا فلات یادگیری این موضوع را مطرح می کند که یادگیری ها تا مدتی با تکرار افزایش پیدا می کند و بعد از آن، تکرار بیش از حد اثر معکوس دارد، یعنی تاثیر معکوس یا «بومرنگ افکت» ایجاد می کند. بنابراین نباید همیشه مباحث آموزشی را مستقیم ارائه کرد و پس از آن هم آموزش های مستقیم را آنقدر تکرار کرد که نتیجه عکس  داشته باشد.

در بسیاری از موارد، برنامه سازان تلویزیون ما متوجه اثر بومرنگ نیستند که به جای این که محتوای برنامه ها در ضمیر مخاطب بنشیند، تاثیری نمی کند و مثل یک بومرنگ، محتواها به خود برنامه‌ساز برمی‌گردد.

*به نظرم زمانیکه مخاطب نتواند خوراک مورد نظر خود را در برنامه های ‌آموزشی دریافت کند و همچنین زمانیکه برنامه سازان استقبال مخاطب از برنامه های سرگم کننده را می‌بینند سراغ این برنامه‌ها می‌روند.

شیری: ابتدا باید تعریفی از سرگرمی ارایه داد. سرگرمی را می‌توان به فعال و منفعل تقسیم کرد سرگرمی اکتیو یا فعال یعنی من کاری انجام دهم تا سرگرم شوم مثلا رمان بخوانم چون رمان خواندن برای بعضی‌ها می‌تواند کارکرد سرگرمی داشته باشد بعضی سرگرمی‌ها هم مثل تلویزیون منفعل هستند یعنی خود شخص کاری انجام نمی دهد.

بحث دیگر این است که منابع تامین سرگرمی کجاست. برای شخص من سرگرمی به شکل پسیو و منفعل آن دی‌وی ‌دی، نشریات، فیلم و اینترنت است. اینترنت محتوای زیادی در اختیار من قرار می دهد و من به خاطر دسترسی به تکنولوژی و مدیا در شرایطی هستم که می‌توانم انتخاب کنم… هدف تلویزیون هم این است که مخاطب بتواند بین موارد مختلف انتخاب کند و حالا باید دید در عرصه رقابت بین ماهواره و تلویزیون و اینترنت کدام یک انتخاب می‌شود.

نشست بررسی سریال های تلویزیون

من طرق مختلفی برای گرفتن این سرگرمی دارم شاید من سرگرمی خود را از تلویزیون انتخاب نکنم چون به طور مثال دوست ندارم یک کار کپی شده سریال ببینم و مستقیم فیلم مورد نظرم را می‌خرم اما باید مخاطبان دیگر را نیز در نظر گرفت وقتی به چابهار، بوشهر و یا شهرهای دیگر می‌رویم باید به پدیده دیگری به نام رقیب توجه کرد که برای تلویزیون فوبیا ایجاد کرده اند. من خاطرم هست که زمانی برای یکی از برنامه ها دعوت شده بودیم که تهیه‌کنندگان و مسئولان آن جلسه گفته بودند که چون برنامه ای مثل «بفرمایید شام» به موفقیت رسیده است ما هم می‌خواهیم چنین برنامه‌ای بسازیم. من امیدوارم تلویزیون از این کابوس عبور کرده‌ باشد که هرچه دیگر شبکه‌ها پخش می‌کنند برایشان به یک کابوس تبدیل می‌شود که معادل آن را بسازند تا مردم نروند آن برنامه را در ماهواره ببینند.

*چه استانداردی برای ساخت برنامه های تلویزیونی وجود دارد؟

حجت الاسلام گلی: همچنان که گفتم یک آفت مهم تلویزیون نمایش زدگی است که بخش عمده ای از بودجه ها را به خود اختصاص می دهد و سریال گرانترین فراورده تولیدی تلویزیون است. برای یک سریال نمایشی دقیقه ای بیش از ۲ تا ۳ میلیون هزینه می شود و یک پروژه نمایشی در ماه رمضان بیش از سه میلیارد تومان هزینه در بر دارد در حالی که شما هیچ مستندی در کشور نساخته اید که این چنین هزینه داشته باشد. درواقع ما به دلیل اینکه رسانه استانداردی نداریم ذائقه نمایشی مخاطب را خراب کرده ایم.

شیری: شما در این زمینه الگویی دارید با چه رسانه ای مقایسه می کنید که نمره پایین می دهید؟

حجت الاسلام گلی: ببینید ما بر اساس تعریفی که از رسانه داریم آن را اداره نمی کنیم. تلویزیون و رادیو در مقطعی با هدف جذب مخاطب از یک طرف بام افتاده و گاهی با هدف رسانه متعالی از طرفی دیگر افتاده است. یعنی گاهی مخاطب را فدای محتوا کرده است و گاهی محتوا را فدای مخاطب کرده است.

اولا تلویزیون هنوز ماموریت خود را به درستی کشف نکرده است. دوم اینکه برنامه های رادیو و تلویزیون ما مبتنی بر علم نیست. برخی ساختارها در صدا و سیما پشتوانه علمی، مطالعاتی و پژوهشی ندارد. برنامه سازی فرآیندی کاملا رها از علم است. اگر امروز قرار باشد رشته ای دانشگاهی تاسیس شود و یا حتی یک ساختمان پایه گذاری شود حتما مبتنی بر یک ساختار علمی است. یک روش دقیق مهندسی این ساختمان را طراحی می کند اما برنامه سازی هیچ تکیه ای به علم و تحقیق ندارد.

ادامه دارد….

متن کامل مصاحبه را از این لینک میتوانید ملاحظه کنید

16 دیدگاه در “بومرنگ افکت درباره تلویزیون

  1. سلام آقای دکتر شیری وقت بخیر
    شاید بهتره بگم من یکی از کسانی هستم که هم سریال ها و برنامه های مستند شبکه های داخلی و خارجی رو نگاه کردم ولی تنها چیزی که میتونم بگم اینه که متاسفانه تلویزون داخلی فقط یکسری مستند های خاص که همش یکسری آدم عصا قورت داده در آن سخرانی می کنن رو نشون میدن اما در شبکه های دیگر جدیدترین و به روزترین مستندها در آن پخش میشود که فرد مستند ساز بهترین اطلاعات رو به آدم منتقل میکنه روند برنامه بسیار مهیج و دلپذیر هست درمورد سریال ها هم باید بگم در ایران یکسری داستان های تکراری که از همون اول قابل پیش بینی هست نشون میدن شاید یکی از دلائل جذب مخاطبین به سریال های ترکی داشتن دید بصری زیبایی صحنه استفاده از لباس های جذاب و خوش رنگ باشه
    من نمیگم کهنحوه پوشیدن لباس اونهارو تائید میکنم ولی چرا در کشور ما در سریال های تلویزیونی اصلا توجهی به زیبایی صحنه و بازیگران زیاد نمیشه؟

    [پاسخ]

  2. دقیقا با آقای محمد موافقم…درسته خیلی از ضعفها تو این جند سال بود ولی…انصافا بعضی سریالهای ما با سطح متوسط حتی!!بهتر از یه سری سریالهای آبکی شبکه های ماهواره ای…که خدا رو شکر وقتمو پاشون تلف نکردم…ولی متاسفانه خیلی از مردم که مثلا کاملا تلویزیون حذف کردن، با ادعای نازل بودن،نمیشینن فیلم های درجه 1 دنیا رو ببینن که سطح کیفی و…عالی داره!میشینن “عمر گل لاله “و “حریم سلطان”میبینن!!!!! من موافق روند نازل تلویزیون نیستم ولی..میگم خوب هر کدوم ببینیم، رادیو هفت،معدودی از سریالها، برنامه های علمی و روانشناسی
    شبکه 4و برنامه سمت خدا..از برنامه های قابل قبولند..مخصوصا سمت خدا که یادمه دوران دانشجوییم در کمال تعجب،دوستانم به شدت پیگیر این برنامه بودن…و خوب ماهواره هم باید بهترین هاشو دید…حالا چه سرگرم کننده ها،چه علمیش!

    [پاسخ]

  3. تلویزیون در زمینه تولید آثار نمایشی دارای اهداف و محورهایی است که توسط رهبر انقلاب در قالب دین ، اخلاق، امید و آگاهی به صدا و سیما ابلاغ شده که هرکدام دارای مولفه هایی می باشند و در قالب دفترچه تنظیم شده اند. نگاه کلی به این مولفه ها حاکی از این است که تلویزیون می بایست بخش های مختلف کشور را خوب جلوه دهد از جمله نیروی انتظامی، وزارتخانه ها، نیروهای امنیتی و… از طرفی ساخت برنامه های نمایشی اعم از فیلم و سریال که می بایست به این مولفه ها در آن توجه گردد با خط قرمزهای فراوانی در مراحل بررسی و ارزیابی روبروست که در نهایت منجر به تولید محصولات خاص با پیام های تعریف شده و مورد خوشایند عده ای خاص گردد. بنده در این 8 سال سابقه کاری ام به یاد ندارم که واحد ما فیلم و سریالی تولید کرده باشد که در آن نقدی به یکی از نهادهاای دولتی وارد آمده باشد مگر اینکه در شر ایط خاص که آنهم متوقف شد.
    حال در دو سال اخیر کم پولی تلویزیون و سفارشی شدن تولیدات بدلیل شرایط حضور بهتر برای اسپانسرها این فرصت را به آنها داده تا از این شرایط بهترین استفاده را به نفع خود نمایند چراکه حداقل 50 درصد تولید را حمایت می کنند.
    حال باشرایط گفته شده بعلاوه زد و بندهایی که بین مدیران تولید و تهیه کنندگان رخ می دهد به همراه سو استفاده بعضی از شخصیت های سیاسی (مثلا نمایندگان مجلس که می خواهند از آب گل آلود ماهی بگیرند) باعث حاد شدن شرایط موجود می گردند و البته همیشه افراد خاص تلویزیونی از گذشته وجود داشتند که پروژه هایی با نازل ترین کیفیت ر ا تصویب کرده و خدا می داند که چه بودجه ای حیف و میل میشود، حال می خواهد به نتیجه برسد یا نرسد!!!!
    از حق نگذریم اندک افرادی هم هستند که مسولانه عمل می کنند و کار خود را بلدند اما افسوس که حداقلند.

    [پاسخ]

  4. سلام برآقای دکتر عزیز و دوست داشتنی
    من چندین ساله که تلوزیون رو از اوقات با ارزش زندگیم به کلی حذف کردم و تنها سرگرمیم توی این مقوله منوط میشه به فیلم های خوبی که به دستم میرسه یا بهم معرفی میشه شاهکارهایی مثل فیلمهای دست نیافتنی,پرواز,رستگاری در شاووشنگ و… که یه عالمه با دیدنشون حالم خوب میشه
    مصاحبه تون جالب بود
    سپاس

    [پاسخ]

  5. اول مستند خوب پخش کنند بعد آمار بگیرند که مخاطب تماشا می کند یا نه. مستندهای شبکه های دیگر، هم خودش دیده می شود هم تکرارش.
    صدا و سیما هدفش آموزش به مخاطب است اما چیز خوبی را نمی خواهد آموزش بدهد، اگرذره ای هوش و شعور برای مخاطب قائل باشند متوجه می شوند که آنچه می خواهند بیاموزانند در هر غالبی هم ارائه شود چون با خواست مخاطب همخوانی ندارد اثرگذاری نخواهد داشت. صدا و سیما مخاطب واقعیش را به رسمیت نمی شناسد. برای من و آنچه هستم برنامه نمی سازد برای کسی که دلش می خواهد من باشم برنامه می سازد. اول شناخت مخاطب و بعد به رسمیت شناختن مخاطب(با ویژگی ها و تفاوت هایش) دو نکته مغفول در صدا و سیماست که به نظرم تمایلی برای کسب آگاهی در مورد آن وجود ندارد. سیستم قصد به رسمیت شناختن شهروندان واقعی را ندارد و جامعه را برای شهروندان خیالی که بسیاری از ما نیستیم، اداره می کند.

    [پاسخ]

  6. مردم هر وقت کارای تی وی کیفیت داره استقبال میکنن اون موقه ماه–وا–ره آفه مختارنامه.یوسف پیامبر.ماه عسل.یا حتی ستایش که من دوس نداشتم یا خیلی سریالهای احساسی و خونوادگی سالهای گذشته که سر یه ساعت مشخصهمه رو جمع میکرد حتی طنزهای بالای 90 قسمتی سالهای کمی دور اما حالا وقتی تی وی شده تبلیغات پشت سرهم میلیاردی یه شرکت چاقو.دمپایی.کفش.کش بدنسازی.ماهیتابه.قابلمه.آموزش زبان.فیلتر آب که وسط اینا یه برنامه مزخرف آنتن پر کن میزارن خب کی دیگه تی وی نگاه میکنه .میگن پول نداریم .

    [پاسخ]

    دکتر شیری پاسخ در تاريخ آذر ۲ام, ۱۳۹۳ ۸:۵۶ ق.ظ:

    بله واقعا همینه
    موقع سریالهای مهران مدیری هم به نظرم مردم میشستن پای تلویزیون
    همین رادیو هفت، دو قدم مانده به صبح

    [پاسخ]

    آذربانو پاسخ در تاريخ آذر ۳ام, ۱۳۹۳ ۲:۳۰ ب.ظ:

    یه سریالی بود اسمش یادم نیس پلیس میگفت تو اون ساعت شهر خلوته و امار جرائم کمتره. این نشون میده برای کمترشدن دزدی و زورگیری و قتل در مملکتمون باید دم کارگردانای قابلمونو ببینیم.

    [پاسخ]

    زینب پاسخ در تاريخ آذر ۳ام, ۱۳۹۳ ۹:۳۶ ب.ظ:

    قطعا کار کارگردان سرخوشی نبوده که ما باهاش همکاری داشتیم 🙂
    به همه چی (بخصوص وعده های غذایی خوشمزه) توجه می کرد الا بار معنایی و وجوه اموزنده ی سریالش! :دی

    [پاسخ]

  7. من قبلاً مشتری تلویزیون بودم و هر روز چند ساعتی تلویزیون می‌دیدم اما چند ماهی هست که کلاً تلویزیون را کنار گذاشتم و حال و روحیه بهتری دارم!
    درباره اینکه چرا تلویزیون داخلی ریزش مخاطب داره و چه کار باید کنه حرف و مطلب زیاد گفته شده و میشه زد ولی فکر نکنم تاثیری داشته باشه و تغییری بتونه به وجود بیاره!

    [پاسخ]

  8. تیترش ک سنگینه من نگرفتم. حال ندارم این روزا فرهیخته باشم. فقط قرمزه رو خوندم. ما ک ن ماهواره داریم ن فیلترشکن جامون تو بهشته. راس میگه همش دارن چنگ و دندون بهم نشون میدن.مام ب اونا رفتیم دیگه. یا اونا بما رفتن؟ یا ما و اونا نداریم همه هموطنیم یجوریم؟اصن ربطی داره کی ب کی رفته باشه؟حالا این بفرمایید شام ایرونیم ک ساختن زیرنویس و بغل نویس و بالانویس مینوشت شام ایرانی. خودبازیگرا میگفتن بفرمایید شام. چقدم میزبان بنده خ داخودکشی میکرد غذا و پیش غذا و دسروعصرونه وصبونه چهل نفرو برا سه نفر درست میکرد.انگار ن انگار ک مولا علی شون گفته سر سفره یه نوع خورش بذارین.همه جا باید بهشون تذکر بدم. رواج شکم پرستی.اه اه.انقد بدم میاد دو مدل غذا.اخرم هیچکدوموسیرنمیتونم بخورم.اسمش هرچی باشه پیش پس.اخرش اونام میگفتن خوب بوداااا از دوستای گلمه ولی من حالم بهم خورد بیشتر از یه قاشق نخوردم اخه چه فکری کرده بودباخودش اونارو باهم قاطی کرده بود.ولی امتیازو بهش میدم چون هدف ما یه شب دوس داشتنی دور هم بود.

    [پاسخ]

  9. سلام آقای دکتر

    کاش لینک فایل صوتی یا تصویری رو هم میذاشتین.

    دیشب اتفاقی زدم شبکه آموزش. برنامه ای داشت پخش می شد بنام مشق عشق که در مورد طلاق صحبت می کردن. احساس کردم خیلی جاتون تو اون برنامه خالیه. قصد تخریب کارشناس محترم اون برنامه رو ندارم ولی واقعا میتونم بگم تو ایران هیچ کس مثل شما نمیتونه انقد مسلط و دلنشین ( و البته علمی و منطقی) در این موارد صحبت کنه. این مساله توبرنامه ای که در مورد طلاق توافقی بود کاملا مشهود بود ( تفاوت کلام شما با بقیه کارشناسان). همونجا یه پیام دادم به برنامه و گفتم کاش از شما دعوت کرده بودن.

    دکتر یه دونه این بخدا، خدا حفظتون کنه.

    [پاسخ]

    دکتر شیری پاسخ در تاريخ آذر ۲ام, ۱۳۹۳ ۹:۰۰ ق.ظ:

    دم شما گرم اینقدر روحیه میدید سهیلا خانم

    [پاسخ]

    کیمیا پاسخ در تاريخ آذر ۲ام, ۱۳۹۳ ۶:۱۲ ب.ظ:

    سلام آقای دکتر خدا قوت تو زندگی اگه مردی کتک بزنه و به هیچ وجه دست از کتک زدنش بر نداره و بچه هم داشته باشیم و اجازه نده با خانواده خودم رابطه داشته باشم به هیچ وجه به نظرتون ادامه این زندگی ارزشی داره?

    [پاسخ]

    دکتر شیری پاسخ در تاريخ آذر ۳ام, ۱۳۹۳ ۱۲:۵۹ ق.ظ:

    مهم اینه که تا الان چطوری تونستید ادامه بدهید که الان متحول شده اید؟

    [پاسخ]

    کیمیا پاسخ در تاريخ آذر ۳ام, ۱۳۹۳ ۱۱:۳۷ ق.ظ:

    چون قبلأ دوسش داشته الان از بس اذیتش کرده دیگه حسی بهش نداره و احساس میکنه یه اسیره چون میگه باید اگه میخوام زندگی کنم تا آخر عمر تابعش باشم و الان دیگه بریده…ایشون دوستمه…ممنون دکتر که وقت گذاشتید جواب دادید…

    [پاسخ]

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.