محضر انسان کامل

حسن
وقتي اين عكس و نوشته هايش را خواندم ؛ وسط خيابون واستادم به گريه
و هميشه وقتي از خوشحالي يا غصه گريه ميكني؛
چند ثانيه انسان تر ميشي انگار؛
اين انسان شدن ؛ بهترين اذن دخول به ساحت انسان كامل؛ حسين پسر علي بن ابيطالب است.
حضرت اباعبدالله در تمام روز پاييزي عاشورا؛ ساعت به ساعت چهره شان برافروخته تر ميشد و درخشان تر و من مي انديشم كه همه تاريخ “انسان بودن و انسان ماندن” را اين مرد با مردان و زنان اطرافش مي افروخت؛ نه در ظهر عاشورا فقط؛ بلكه در ثانيه ثانيه ٥٧ سال زندگي فوق العاده اش كه باعث ميشود بفهمي خودت چهل سال است مردگي كرده اي و بايد “زنده” ماندن را از حسين (ع)  بیاموزی