توصیه هایی درباره جام جهانی( مصاحبه همشهری با دکتر شیری)

image_pdfimage_print

فوتبال دیدن در جمع های بزرگ، شما را سرخوش و هیجان زده می کند

 

بهاره اسلامی

آقای مهندس، مثل همیشه با کت و شلوار وارد استادیوم می شود و در کنار کارگر یک شرکت صنعتی، تیمش را تشویق می کند. همراه با او هورا می کشد، همزمان با او چهره اش برافروخته می شود و مثل او از فرط عصبانیت بطری آب معدنی اش را به زمین بازی پرتاب می کند. آقای مهندس که بیشتر از تمام روزهای عمرش در ۹۰ دقیقه بازی فریاد زده و خشم یا شادی اش را ابراز کرده، بعد از شنیدن صدای سوت پایان، از هواداران دیگر خداحافظی می کند و فردای آن روز با کت و شلواری اتو کشیده، پشت میز کارش می نشیند. روانشناسان معتقدند آنچه در مغز و هیجانات هواداران فوتبال می گذرد، می تواند برای دقایقی رفتارهایشان را دگرگون کند و بعد از مسابقه آنها را با سرخوشی و احساسات خوشایند دیگری روانه خانه کند. در آستانه جام جهانی، این موضوع را با دکتر علیرضا شیری، مدرس دانشکده روانشناسی، در میان گذاشتیم. اگر می خواهید واکنش هایی که قرار است همسرتان در فوتبال دیدن های جمعی و دوستانه نشان دهد را پیش بینی کنید، در ادامه این مطلب با ما باشید.

 Manchester_big_screen

این شیپورچی، همان آقای مهندس است

تصور می کنید دیدن مسابقه فوتبال از همسر شما فرد دیگری می سازد؟ نگران نباشید. درست است که یک رفتار جمعی برای لحظاتی فردیت تماشاگران را تحت الشعاع قرار می دهد، اما هرگز نمی تواند اساس شخصیت افراد را دگرگون کند. کسی که درون گراست، ممکن است بخاطر هیجانی که در او ایجاد شده، به خود مجوز دهد که خارج از الگو های شخصیتی اش رفتار کند و البته باید بدانید که این هیجان جمعی منحصر به تماشاگران فوتبال نیست، بلکه می تواند در میادین ورزشی، سربازخانه ها، محیط دانشگاه و هر فضای دیگری رخ دهد. با وجود این، تماشاگران فوتبال پس از پایان مسابقه برپایه همان اصول همیشگی شخصیتشان رفتار می کنند و از این رقابت ها، تنها به عنوان فرصتی برای ابراز هیجان بیشتر کمک می گیرند.

واکنش های بغل دستی اش را تکرار می کند

در تمام نهادهای اجتماع، وقتی جنبش اجتماعی اتفاق می افتد، یک نفر یک ایده ای را مطرح می کند و یک نفر حمایت از آن ایده را آغاز می کند. اغلب افراد تصور می کنند که طرح کننده ایده، جنبش را شکل می دهد، درحالی که تاثیر گذارتر از او، کسی است که اولین حمایت را ابراز می کند. همه مردم به اولین حامی نگاه می کنند و با دنباله روی از رفتار او، ایده اولیه را به جنبشی بزرگ تبدیل می کنند. این همان اتفاقی است که با مشاهده گروهی بازی های فوتبال می افتد. درحالی که افراد در تنهایی کمترین میزان هیجانات را ابراز می کنند، با وارد شدن به جمع دنباله روی از واکنش های هیجانی دیگران را آغاز می کنند و یک رفتار جمعی را شکل می دهند.

مغز سرخوش می شود

اولین اثر تجربه هیجان دسته جمعی، در سیستم های هیجانی دستگاه لیمبیک مغز ایجاد می شود. در چنین شرایطی سیستم های هیجانی فرد تحت تاثیر شدید قرار می گیرند و باعث ابراز رفتارهای جدید می شوند. افراد در این موقعیت های خاص، احساساتی را تجربه می کنند و رفتارهایی را نشان می دهند که پیش از این از خود انتظار نداشتند و برایش برنامه ریزی هم نکرده بودند. نباید فراموش کرد که در میان جمع هواداران، دیدن فوتبال مهم ترین موضوع نیست. اینکه چند ده هزار نفر در استادیوم می توانند همزمان با هم هورا بکشند، مهم ترین اتفاق است. ابراز جمعی این هیجانات، آزاد سازی شدید اندورفین در خون را به دنبال دارد و باعث می شود که فرد حال خوب و سرخوشی خاصی را احساس کند. در چنین شرایطی حتی بعد از شکست تیم، هواداران اگرچه غم و یاس را احساس می کنند، اما بخاطر تخلیه هیجانی و آزاد شدن اندروفین در خون، حال خوشایند و متفاوتی را احساس می کنند. این همان اتفاقی است که در آذر ۷۶ با برد ایران در برابر استرالیا افتاد. تاثیر این هیجان آنقدر زیاد بود که برای اولین بار بعد از انقلاب، مردم به شکل خود جوش یک شادی بزرگ جمعی را ترتیب دادند.

همرنگ دیگران می شود

دومین اثر تماشای جمعی مسابقات ورزشی، ایجاد حس متحد بودن است. همه آدم ها نیاز دارند در شرایطی، فارغ از شغل، تحصیلات، موقعیت اجتماعی و …. با هم برابر شوند. این همان اتفاقی است که در جمع تماشاگران فوتبال می افتد. در میان هواداران تیم های ورزشی، پدر بودن، برادر بودن، معلم بودن و یا درگیر مشکلات اقتصادی بودن اهمیتی ندارد. همه در آن زمان تماشاگرانی هستند که با انگیزه مشترک در کنار هم جمع شده اند. این وحدت و همگنی در افراد احساس خوشایندی را ایجاد می کند و گذشته از آن با پررنگ شدن «وحدت ملی» در زمان تشویق تیم ملی، تماشاگران همدلی بیشتری را نسبت به هم احساس می کنند.

هیجانات در تنهایی پنهان می شوند

دیدن جمعی مسابقات ورزشی و یا مشاهده تلویزیونی آن در خانه، تفاوت بسیار زیادی را در نوع و شیوه ابراز هیجانات افراد ایجاد می کند. همانطور که چند صد تماشاگر فیلم درام در سالن سینما در کنار هم اشک می ریزند و یا هنگام دیدن یک فیلم کمدی با هم می خندند، اما در خانه بدون نمایش احساساتی از این دست از کنار صحنه های مختلف فیلم می گذرند. وقتی تماشاگران فوتبال همزمان با هم داد می کشند و همزمان با هم شاد می شوند، احساس سرخوشی بیشتری را تجربه می کنند. آنها احساس می کنند تنها نیستند و هیجان هایی طبیعی و مشابه آدم های دیگر را در خود مشاهده می کنند.

این فقط یک بازی است

مردم باید بدانند که رقابت های ورزشی، تنها یک بازی هستند و فوتبال یک صنعت است. اگر با ژستهای هویتی IDENTICAL به این رقابت ها پا بگذارند و مسابقه دو تیم، به رقابت دو کشور و دو قوم تبدیل شود با بحران جدی روبرو خواهیم شد. هر فرد باید بتواند بین اتفاقی که در استادیوم می افتد با آنچه که در زندگی واقعی جریان دارد تمایز و تفکیک قائل شود و تنها در این صورت است که هیجان های ناشی از برد یا باخت قابل کنترل است و تماشای یک مسابقه فوتبال، تخلیه مثبت هیجانات را در پی دارد.

اعتیاد، خشونت و طلاق کمتر می شود

در دوره گذشته جام جهانی، فرصت دیدن بازی نیمه نهایی( اسپانیا- آلمان) را در پراگ و رقابت نهایی ( اسپانیا – هلند ) جام جهانی را در لندن داشتم. شهرداری این دو شهر، با همکاری اسپانسرهایی از شرکت های خصوصی بزرگ در میدان اصلی شهر نمایشگرهایی را نصب کرده بود و از این راه نه تنها امکان فعالیت های اقتصادی و کار آفرینی را فراهم کرده بود، بلکه امکان مشاهده بازی ها در کنار هم را برای مردم شهر فراهم کرده بود. مردم در آن شرایط شادی بسیار زیادی را تجربه می کردند. مرد و زن، پیر و جوان در کنار هم، تیم محبوبشان را تشویق می کردند و با هم نگرانی شان را از شکست تیم ابراز می کردند. شاید اگر مردم ما هم با کمک شهرداری و اسپانسرهای بزرگ از چنین فرصتی برای تماشای بازی ها برخوردار شوند، هیجانات سالم تری را ابراز کنند. خانواده ای که همراه با هم آماده مشاهده این رقابت ها می شود و در کنار هم هیجاناتش را تخلیه می کند، احساس سرخوشی و شادی بیشتری می کند. در اعضای چنین خانواده ای میل به رفتارهای مخرب مثل اعتیاد و خشونت کم تر است و صمیمیت بیشتری احساس می شود. زن و شوهرهایی که در این رفتارهای جمعی همراه هم هستند، در زندگی خانوادگی شان ناسازگاری و نارضایتی کمتری را ابراز می کنند و شهروندانی که می بینند امکانات مناسب و شایسته در اختیارشان قرار داده شده، به این دولت و شهرداری کمک میکنند تا رفتارهای مخرب و وندالیسم مشهور پس از بازیهای فوتبال، به حداقل برسد

 ————————–

چرا هیچ خبری نیست ؟ ( تحلیلی بر آماده سازی ملی جهت جام جهانی)

 

4 دیدگاه در “توصیه هایی درباره جام جهانی( مصاحبه همشهری با دکتر شیری)

  1. سلام
    یه بار مسابقه استقلال و پرسپولیس رو تو سلف دانشگاه این شکلی دیدم. تجربه جالبی بود. من یه رختر چادری هستم که خیلی به خیلی چیزا اهمیت میدم، اما اون روز کلی تیم مورد علاقه ام رو تشویق کردم و با طرفدارای تیم مقابل بحث و تحلیل کردم. خلاصه بعد از اون روز با تمام کسانی که با هم فوتبال دیدم با حس متفاوتی سلام علیک کردم!

    [پاسخ]

  2. سلام جناب دکتر
    بعد از 4 سال زندگی خوابگاهی بالاخره مسولین خوابگاه یه حرکتِ درست کردند.به هر اتاق یه سرورِ آنتن دیجیتال دادن.
    حالا من می تونم با بهترین هم اتاقی هام در آخرین روزهای دورانِ کارشناسی جام جهانی رو ببینم.^_^
    از الان کری خونی هامون شروع شده. 😀

    [پاسخ]

  3. سلام.چطور میتونیم ایمیل بزنیم بهتون؟؟ادرسش؟اونی که بالا نوشتین تو قسمت ارتباط با ما نوشتین خانه توانگری بررسی میکنه.من میخوام فقط خودتون ببینید.
    ممنون
    ====================================
    به dr@doctorshiri.com ایمیل بزنید

    [پاسخ]

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.