حسینی (ع)که خرافه نیست

image_pdfimage_print

 

در دروان سختی به سر میبریم

از سویی نام حسین و ابوالفضل بردن نشانه عوام زدگی است ، از سویی رفتارهای افراطی و پر از غلو بعضی از دوستان باعث دلزدگی عده ای دیگر از دین و حسین و عزاداری و…شده از سویی بعضی متعصبین مذهبی با افراط در رفتارهای عزاداری خرافی خود باعث شده اند دین زدگی در بعضیها ایجاد بشود و دیگر نتوان به راحتی از حسین بن علی حرف زدو به صد تا چیز محکوم نشد !

بر کدام حسین باید امروز ایستادگی کرد ؟

—————————————————————————-

برای سید الشهدا میتوان بسنده کرد به تجلیل یا سختی کشید و به تحلیل رسید. البته بعد از تحلیل حتما به تجلیل هم میرسیم ولی ایندو منها یکدیگر ، خطرناک میشوند. تجلیلهای بدون دلیل بیشتر رفتار اسطوره سازی است تا اسوه گرایی. ائمه اسوه و نمونه ای هستند عملی برای زیستن نه پرستیدن.

وقتی دین داری جنسش هویتی بشود ( IDENTITY) فرد همانطور از دینش دفاع میکند که مثلا از اهل قزوین بودنش تعصب دارد. خب کارکرد دین عمیق تر از هویت است. دین قصد دارد فردیت  INDIVIDUALITY مومن را تحت تاثیر توحید قرار بدهد و خیلی بیش از شناسنامه افراد را مد نظر قرار میدهد.

گوهر دین البته که اخلاق است ( بعثت لاتمم مکارم الاخلاق ) و فنای مومن در خدای متعال

نگرانی اینجاست که آیا میتوان به گوهر دین نرسید ولی احساس ایمان داشت؟ بله ! درست مثل کیسکه واقعا ثروتمند نیست ( ملاک ثروت دارایی ها و سرمایه گذاریهای و بورس و …میباشد) ولی همه زندگیش را میفروشد که یک اتومبیل ۲۵۰ میلیونی میخرد و وقتی سوارش میشود با حس ثروتمندی آنرا میراند زیرا تصویر نوعی ثروتمندی دارد ولی فقط تصور است )

آیینهای دینی اگر به پشتوانه خردمندی و سواد و تحقیق بوده باشد البته زیباست ولی ما آدمهایی میبینیم که تو صف عزاداریها ، نفر اول بوده اند و فرداش با اختلاسهای ۳۰۰۰ میلیاردی در فرنگ فرار کرده اند! اون سیستم عاملی که میشه باهاش حسین و بیت المال خوری را یکجا جمع کرد ، همانیست که ازش می هراسم!

جمع بین حسینی زیستن و رفتارهای اموی داشتن ، وقتی رخ میدهد که فرد به جای “تحلیل “حسین بن علی ، فقط احساس کند تجلیل از او و سیه پوشی برای او کفایت میکند !

ما در این درس ابتدا بخشهایی از تاریخ را براساس منابع غیر خرافی تورق میکنیم تا زمینه های حکومت نبوی و علوی را ادراک کنیم تا بفهمیم چرا حسین بن علی در وصیت نامه به برادرشان محمد حنفیه ، میفرماید که “ انما خرجت لطلب الاصلاح فی امه جدی ” من به قصد تصحیح امت نبی اکرم قیام میکنم ( این لینک مروری سریع بر این تاریخ دارد )

سپس به مقایسه دو نگرش تحلیلی و تجلیلی آیینهای عاشورایی میپردازیم

=============================

الان یک آدم میانسال محترمی میاد کنار شما و باهاتون درباره زندگی و معنا صحبت میکند ، شما دردهایی بر روحتان دارید مثل عشق بیان نشده مثل تنهایی یا…ایشون نگاه گرمی بهتون میکنند و جملاتی حکیمانه میگویند که جان شما را خرم میکند . وقتی نامش را میپرسید میفرماید من جلال الدین مجمد بلخی هستم ( مولوی) شما هیجان زده میشوید از این رویارویی با یکی از بزرگترین متفکران تاریخ خود که یک نفر در گوشتان زمزمه میکند : این اقا سنی مذهب است .

آیا این جمله باعث میشود که ارزش حرفهای این مرد به شما ، تنزل بیابد؟ آیا اعتقاد مولوی و حافظ به نبی اکرم و جانشینانش  و عملکردش در راستای احیای نام خداوند در هستی ، موجب جهنمی شدم ایشان میشود و من با اعتقادات فکر نشده و ایمان نیازموده ام مستوجب بهشت ؟

ما باید واقع بین باشیم . این جدال شیعه و سنی امروز ، اسباب بسیاری از فتنه های مذهبی در بلاد اسلامی میشود و سود همه این حملات انتحاری و سختگیری های مذهبی در کشورهای منطقه،  عائد دشمن میشود.۱

 

دکتر شیری سپس به دو شعر مولوی در ماجرای کربلا اشاره کرد

مولوی در داستان مرد سنی و شیعیان متعصب حلب اشاره میکند که سنی از عزاداری تعجب میکند به ویژه برای بزرگی مثل حسین بن علی و بعد مولوی دعوت میکند هر پیروی را که از نور حسین بن علی برای روشن ساختن راه زندگی خویش استفاده کند :

پس عزا بر خود کنید ای خفتگان

زانکه بدمرگیست این خواب گران

روح سلطانی ز زندانی بجست

جامه چه درانیم و چون خاییم دست

شعر بعدی که به زیبایی تمام در غزلهای دیوان شمس درج شده است عبارت اس از :

========================

۱- توضیح پی نوشتی

مقام معظم رهبری در صحبتهای حج ۹۰ ،به نیکی به این نکته اشاره کردند که باید هشیار بود تا فتنه های مذهبی در منطقه روشن نشود

دشمنان اسلام و مسلمین میخواهند امت اسلام یکپارچه نباشد؛ چون اگر یکپارچه شد، قوى میشود، مقتدر میشود، در میدانهاى گوناگون هویت‌یابى میکند؛ آن وقت کار براى مستکبران جهانى سخت خواهد شد. لذا میخواهند جدا کنند. اختلافات مذهبى را راه مى‌اندازند، اختلافات قومى را راه مى‌اندازند، ناسیونالیسمهاى افراطى را در بین ملتها به جریان مى‌اندازند؛ این فارس است، این عرب است، این ترک است، این پاکستانى است، این کجائى است، این شیعه است، این سنى است؛ این اختلافات را هى برجسته میکنند، هى درشت میکنند، براى اینکه بین ما دیوار ایجاد کنند، براى اینکه دو نفرِ ما را به یکدیگر بدبین کنند تا ما با هم نباشیم، دستهامان در هم گره نشود و یک حرکت عظیم به وجود نیاید.

2 دیدگاه در “حسینی (ع)که خرافه نیست

  1. مطالب خوبی نوشته بودید،ممنونم.فقط لینک مقاله ای که دادید باز نمیشه متاسفانه.
    من نیاز دارم مطالعات دینی بیشتری داشته باشم.ممکنه لطف کنید و منابع معتبر،صحیح و قابل فهم(برای کسی که مطالعه ای نداشته و داشته های دینی و اعتقادی و مذهبیش رو تنها از جامعه و آدم های اکثرا متعصب و عوام فریب و ظاهرا مذهبی،مطالب کلیشه ای و معمولا مورخانه ی کتاب های دوره دبستان تا دانشگاه و … کسب کرده) معرفی کنید؟

    [پاسخ]

    دکتر شیری پاسخ در تاريخ فروردین ۱۳ام, ۱۳۹۴ ۵:۴۱ ب.ظ:

    سلام، هدف دین تربیت کسانیست مثل پیامبر
    پس مطالعه زندگی پیامبر میتونهشروع خیلی هوشمندانه ای باشه که آدم بفهمه آخرش بناست چی بشم؟
    دباره زندگی ایشان کتابهای ملایمی هست که شروع خوبیه مثل مجمد پیامبری که از نو باید شناخت از گورگیو و ترجمه ذبیح الله منصوری. گرچه کتاب نعل به نعل تاریخ نیست اما نسبتا روان و قابل فهم و پرکشش نگاشته شده است
    بعدش آدم میره سراغ کتب تخصصی تر غیر خرافی
    اولینش که من خیلی وامدارش هستم مال مرحوم دکتر ابراهیم آیتی است انتشار دانشگاه تهران : محمد رسول خدا که حقیقتا دقیق و مورخانه ثبت شده است
    بعدیش کتب آقای رسول جعفریان است که حقا خواندنی و منصفانه نوشته شده است
    کتب تحلیلی مرحوم شریعتی مثل میعاد با ابراهیم / اسلام شناسی نیز دیدی جالب به ما میدهد ،
    از مفاهیم حکمتی و فلسفی اسلام احتمالا از کتاب عدل الهی مرحوم مطهری لذت زیادی میبریم
    درباره دیدگاه اسلام درباره مسائل من آثار اقای جوادی آملی را میپسندم
    از نحله روشنفکران مذهبی هم اثار خواندنی هست که ارزش بررسی دارد

    [پاسخ]

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.