اشتباه نکن

image_pdfimage_print

با اجازه من ۲۷ سالمه کارشناسیم .دلم میخواد ادامه تحصیل بدم و حتما پرستیژاجتماع خوبی داشته باشم. اما دنبال کار هم هستم چون رشتم تجربه کاری میخواد و باید جمع کنم از الان . اماشما میگید که ۲۷ سال سن ازدواج وبه فکر افتادن . اما من خفه میشم اگر به خواسته هام نرسم اینکه کار خوب و اسم ورسمم… به نظر شما امسال کار کنم و سال دیگه کنکور بدم که حتما قبول شم ارشد (سراسری)یا نه حتما امسال باید قبول شم و برای من دیربذارم سال دیگه . یک فشار بدی رو رو خودم دارم حس میکنم. دوستم ندارم با یک ادم لیسانسه ازدواج کنم میخوام برم بالا تا یه ادم تحصیلات عالیه هم منو انتخاب کنه اما مادرم همش میگه سنت داره دیر میشه البته من ظاهرمم خوبه و صورتم کم سن میزنه . خواهشا راهنمایی کنید من چیکار کنم .
———————————–
شما ۲۷ سال تقویمی دارید ولی  انگاری دختر دبیرستانی هستید از نظر درونی !
این همه شلاق” کامل باش” برای چی؟ میگه مسابقه است؟ میگه باید ارشد داشته باشی که شوهرت دکترا داشته باشه؟

 

شما ارشد هم بگیری باید به همون اندازه پس بدی به مملکت با کار کردنهات و موثر بودنهات. به من بگو چقدر با لیسانست موثر بوده ای که الان تب ارشد شما را فراگرفته؟

نامه دریافتی

نمی دونم خانومی که این متن رو نوشته این کامنتا رو می خونه یا نه… اما اگه می خونه دلم می خواد بهش بگم که من سه ماه دیگه ۲۹ سالم می شه و یه جورایی آینده اش هستم. منم در گذشته برای موفقیت بیشتر در اجتماع خودمو خفه کردم تا از یه دانشگاه تاپ ارشد بگیرم و یه کار خوب پیدا کنم و … اولا اینکه الان جامعه ما جوری نیست که به لزوما به هر کی مدرک بالاتری داره موقعیت اجتماعی بالاتری بده. دوم اینکه لزوما هرکی ارشد و دکترا داشت مورد مناسب تری برای ازدواج نیست. ممکنه شما ارشد داشته باشی اما با یه موردی که لیسانس داره و موقعیت کاری و اجتماعی خوبی هم داره ازدواج کنی و حس بدی هم نداشته باشی
همکارم دوسال از من کوچیکتره و لیسانس داره, شوهرش هم دانشجوی لیسانسه. یه بچه یک ساله هم داره. خودش رو هم نه برای درس خفه کرده و نه برای کار. با اینکه موقعیت کاری و تحصیلیش از من پایین تره ولی در مجموع از من موفق تر و خوشبخت تره./  غزاله

5 دیدگاه در “اشتباه نکن

  1. آقای دکتر شیری
    من 21 سالمه و یک شخص برونگرام از نظر بقیه خیلی برونگرام و راستش تو زندگیم جای خالی کسی خیلی احساس نمیکنم و از زندگیم خیلی لذت میبرم و راضیم
    و شخصی که دارم باهاش آشنا میشم شخصی درونگراس و اونم از زندگی لذت میبره البته تک بچه س و کلا با تنهایش راحته ولی من دوتا خواهر دارم وراستش من با آدمای درونگرا در ارتباطم ولی زندگی فرق صمیمی ترین دوستم درونگرای شدید هست و من شاید برای همین درونگرایی اینقدر با دوستم خوبم.امشب با این آقا در مورد درونگرایی حرف زدم و گفم که از نظر من کسل کننده نیست ساکت نیست برعکس خیلی خوبن
    ولی اون گفت من قبلا یه دوست برونگرا داشتم همخونه بودن میگفت دیوانه کننده بودیم برای هم و اصلا نمیشه کنار هم باشن درونگراها با برون گراها
    من الان در فکرم که آیا به این آشنایی ادامه بدم یا نه؟
    2- من به خودم اعتماد دارم یعنی شده دوسته نیمه ناشنوا دارم و کلی حرف میزنم باهاش کلا دوستام عجیبن و راستش این آقا برای من چالش برانگیزه و من به خودم اعتماد دارم که میتونم تا حدودی از پیله ش بیرون بیارمش.
    حالا از شما راهنمایی میخوام!! چیکار کنم؟
    راجع به خودم بگم که ترم 6 معماری هستم شعر میگم نقاشی میکنم عکاسی میکنم و… شاد بودن رو دوست دارم فکر کنید در این حد که الگو شخصیتیم آقای رامبد جوان است
    امیدوارم بتونید کمک کنید بهم !!!

    [پاسخ]

  2. تب ارشد و مدرک گرایی شروع شد امااااا چی شد ؟ اون نبوغ کار افرینی همسایه زحمتکش مااا با 2 کلاس سواد و اونهمه موفقیت در تجارت از کجاست که اولین نان فانتزی ایران از اوست اونهمه مادران سیکل و زحمتکش که بچه هاشون همه دکتر و مهندس امااااااااا از اون طرف میبینم افرادی که با پدر و مادر تحصیلکرده ؟ بچه هاااا بلاتکلیفن در این مملکت خودشان را میکشند برای مدرک گرایی و پز دادن اماااااااااااا کاش اون کوشش بیسوادی که شرکتی را با بیسوادی و نبوغ تاسیس کردد داشتن / اینهمه مدرک گرایی امااااااادریغ از اگاهی سطحی برای طرز غذا خوردن حرف زدن و ….. کاششششش با این همه مدرکککک میشد مملکت ابادشود اماااااااااااااا ریشه از جای دگر خراب است اینجاست که میبینیم نسلی که الان تاززززززه با مفاهیم مهاااااااارت در هر کاری اشنا شده چقدر فقر دارد و بیسواددددددددد است در ارتباطات زناشویی کاری گروهی . حسادت به دیگران به زندگی نوعی بیسوادی فرهنگی این دیااراست بجای خود سازی خود از درون ………. ببینیم اگر مدرک را از کسی گرفتیم باز هم همان شعور و اگاهی را دارد بخدا چه مدرک دکتراها و ارشدها و …. اماااااااااا دریغ از یک جو معرفت برای این دیاااااااااااار امااااااااااااا نادیده گرفته نشود که همین اندک باسوادان واقعی هم برای این دیاااااار نوری در تاریکی هستن با تشکر از دلسوزان این دیار مثل شمااااااااااا به امید ان روز که خودمان بسازیم این دیارررمان را

    [پاسخ]

  3. آره… به قول دکتر میثاق “خوشبخت کسیه که احساس خوشبختی بکنه و بدبخت کسیه که احساس بدبختی بکنه… ”
    دیپلم یا post PHD فرقی نمیکنه. مهم اون حس رضایت درونیه.

    [پاسخ]

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.