تحلیل دکتر شیری بر فیلم بوسیدن روی ماه

image_pdfimage_print

جمعه صبح،  تعداد زیادی از دانشجویان خانه توانگری با دوستان و خانواده های خود به دیدن فیلم ” بوسیدن روی ماه” رفتند. مایل بودم بعد از فیلم دقایقی صحبت باشد که این بار فرصت نشد یا شاید ترجیخ دادم فکرم بیشتر مشغول شود قبل از اینکه خروجی داشته باشد

الغرض فیلم جدید همایون اسعدیان ، دوباره ما را یاد زندگی می اندازد ؛ شبیه تجربه ای که این کارگردان در  فیلم “طلا و مس “به ما داد. داستان فیلم شامل تقابلهای زیبای نسلهای مختلف و شخصیتهای مختلف و پرسوناهای مختلف است و از این رو به دل مینشیند

درباره بعضی شخصیتهای فیلم حرفهایی به ذهنم رسید که در ذیل می اید :

خاله فروغ : 

زن فهمیده با نقاب ساده بودن ، تقریبا احدی تو سینما نبود که درگیر این کاراکتر نشده باشد.  زنی که در عین نق زدن به طعم غذا ، دو بشقاب از آن میخورد ! طنز مستتر در این شخصیت تلخی بسیاری از صحنه های فیلم را قابل هضم میکرد


حاج آقای جوان !

جنگ ندیده داغ تر از همت و باکری ، نماد معنویت بدون روح در مردان مذهبی که سفر روح خود را آغاز نکرده اند. نماد متعصبینی که با شاخصهای ظاهری ( تسبیح ) هویت یابی میکنند و این کثرت عمل بیرونی نمایاننده خلوت تهی درونی ایشان است. دینی که به درون راه نیابد ، ممکن است در صورت آدمی ته نشین شود

مردی که هیچ سنخیت درونی با فضای شهدا ندارد و بیشتر شاغل است تا خادم. اقتضای شغل البته اینست که تبصره بلد باشی و آیین نامه.

آقای مصطفوی  یا فروتن ( با بازی شاهکار مسعود رایگان )از قدمای خادمین هستند که دیگر جایشان را داده اند به مردان با ادعا. مشخص است رقابت دوران سازندگی شروع شده و کسانی که چهره جهاد داشته اند کم کم به جهاد برای نفس میپردازند و سبقت میجویند برای پست و مقام

آفت  بعضی فضاهای فرهنگی ایران ، نسلی هستند که سالها پیش  با ازمون و خطا  به مسوولیتهایی نائل شده اند که به قیمت جراحت به  روح زلال هزاران  آدم دردمند بدست آمد ( نماد آن دل مادر شهید در داستان بود که بارها از بی توجهی این مرد شکست ) 

سیگار پی در پی مسعود رایگان به تعبیر فرویدی تلاشی است برای خفه کردن خود. کسی خودش را خفه میکند که فریاد خطرناکی در سینه داشته باشد…

لپ تاپ ، موبایل ، چت …رابطه زیرزیرکی ، نمادهای دختر نوجوان فیلم است که به شکلی اغراق آمیز سعی میکند همه جای زندگی خوش بین باشد و بخندد. سادگی نهفته در کاراکتر این دختر قطعا ما را میترساند. ما میدانیم چنین سادگی جذب کننده گرگ است. تضاد بین مادر ایرادبگیر این دختر و پدر “سهولت گیر” او نشان میدهد باید از این خانه فاصله گرفت تا به سادگی خطرناک خود ادامه داد !

مادربزرگ این بچه به راحتی این سادگی را رصد میکند و نمادین به او هی اشاره می کند “یه چیزی سرت کن برو بیرون.” این پوشش روی سر ، نماد پوشیدگی گوهر درون اوست که بناید توسط جادگران ابلیس صفت دیده شود

فیلم سعی کرد از قدیس سازی شهدا پرهیز کند. شهدا را معمولی دیدن و تصمیم آنها را ستودن و ایشان را ریشه دار در زمین  دیدن ، باعث می شود آدمهای نان به نرخ روز خور از سوء استفاده از این بزرگواران محروم بشوند !

شهدا در این فیلم مردانی بودند که بخشی زمینی نیز داشتند . هر انکاری در انرژی انسانی اگر آگاهانه نباشه ، مقدمه تسخیر شدن توسط همان انرزی را فراهم میکند .انکار بخش زمینی  در بازماندگان جنگ موجب رفتار تسخیر شده و غیر قابل کنترل در  دنیازدگی برخی از ایشان شد ( کمال تبریزی فیلم  گاهی به آسمان نگاه کن ) 

شهدا وقتی پای تکلیفشان  رسید ، پاکباختگی کردند و مثل مولایشان حسین( ع) ، عروج کردند. تلاش اشتباه  عمده فیلمهای دفاع مقدس در قدیس سازی از قهرمانان جبهه و جهاد ، معمولا باعث میشود رابطه معنایی صحیحی بین نسلهای بعدی و این بزرگواران برقرار نشود

به نظر میرسد که فیلم ، پیامی ضد جنگ نیز دارد که در این روزهایی که دشمن بالای سرمان چرخ میخورد بهترین حق مردم را به تماشا میکشد که مردم حق دارند صلح را تجربه کنند و دوباره انتظار پرپرشدن فرزندان خویش را بدست دشمنان کینه ای نداشته باشند

جنگ در هر صورت ، شاید ،  به قیمت  ارتقای درجه یک “نظامی “ختم شود ،  ولی یقینا  درجه زندگی مردمان را به سوی مرگ و ناتوانی و دردهای عظیم فقدان میکشاند


1 دیدگاه در “تحلیل دکتر شیری بر فیلم بوسیدن روی ماه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.