به احترام بچه هایی که زحمت میکشند و نظراتشان را زیر مطالب میگذارند

image_pdfimage_print
دختری ۳۱ ساله ام ،لیسانس حسابداری و به حمدالله هم ظاهری خوب هم کاری خوب دارم هم موقعیت متوسط رو به بالای اقتصادی خانوادگی داریم. نوروز امسال بقدری تو دید و بازدید های فامیلی حرفهای مستقیم و غیر مستقیم درباره ازدواج نکردنم شنیده ام که افسردگی گرفته ام و دیگر حتی سرکار نیز نمیخواهم بروم…موقعیت های ازدواج برایم پیش می اید اما باب دلم نیست…به نظرتون بدون عشق میتوان ازدواج کرد ؟

دکتر شیری :

اول اینکه شما تحت فشار هستید و مغز آدم در این شرایط تحت تاثیر ترس بهم میریزد و وقایع را درست از هم تفکیک نمیکند. من توصیه ام اینست که اولا به خانواده تان بگید که در این باره یک حمایت دقیق از شما بکنند که کسی اجازه نداشته باشد با نصیحتهای بی موردخود شما را بهم بریزد ولو به نیت خیرخواهانه

دوم : نگاه شما به ازدواج و چرایی آن به نظرم مساله دار است. ازدواج ، حداقلهایی از مطلوبیت دو نفره را نیاز دارد . از مطلوبیت ظاهری و جذابیت گرفته تا مشابهت های اقتصادی و اخلاقی. دو نفر باید بتوانند با یکدیگر خوش باشند. حداقل در مدت آشنایی پیش از ازدواج بتوانند تصور کنند که بیشتر مواقع در اینده با هم راحت باشند و صمیمی . در این صورت اشکالی ندارد چند روز هم در ماه با هم اخم و تخم داشته باشند. حتی چند روز نیز معمولی باشند اما باید تو ماه روزهای خوب نیز بین یک زن و مرد باشد تا زندگی مشترک پیش برود. بنابراین با جرات بیشتر میتوانم بگویم بهت که شاید برای شروع زندگی مشترک عشق رویایی ضروری نباشد . جال است بدونی که اکثر زوجهایی هم که با عشقهای فیلم هندی زندگی خود را آغاز میکنند در کمتر از ۹ ماه الی ۳ سال به سطوح معمولی هیجان عشقی تنزل خواهند کرد و متاسفانه چون اکثرشان بلد نیستند با هیجانهای معمولی ارتباط چه کنند ، دچار استرسهای شدید عاطفی و حتی طلاق میگردند !

ثالثا : شاید شما رفتاری ضد مرد هم داشته باشی. ترکیبی از خجالت و حمله و بی تفاوتی و حتی تحقیر پنهان. شاید مردها را میترسانی و کسی هم نیست که بهت این رفتارت را نشان دهد.

چهارم اینکه شاید هنوز با زنانگی خودت کنار نیامده ای یعنی بخشهایی از خودت که شامل جذابیت و طنازی دخترانه هست ، سرکوب کرده ای

پنجم : گاهی اوقا آدم دل میبندد به یک رابطه نصفه نیمه طولانی مدت که شاید ختم به ازدواج بشود. من اکیدا توصیه میکنم که اگر پسری بخواهد رابطه اش را به سمت ازدواج ببرد ، میبرد و معطل نمیکند و در این کار خیر استخاره نمیکند ! خیلی از پسرها در رابطه بی تفاوت عمل میکنند تا دختر خسته شود و خودش بذارد برود تا بدنامی قطع ارتباط به گردن آنها نیفتد. توصیه من به این دختران اینست که قدر زندگی خود را بدانید و بروید یک مرد پیدا کنید که حداقل اگر هم اهل ازدواج نیست ، شهامت و مسوولیت پذیری قطع ارتباط را داشته باشد و شما را با هزار تردید و بدبینی رها نکند.

ششم :

گاهی خاطرات یک رابطه قدیمی غیر ازدواجی را مقایسه میکنیم با رابطه ای جدی منتهی به ازدواج ! این مقایسه غلط است زیرا همان فرد در پای بحث ازدواج رفتارش طور دیگری میشد. بعدش دراین نوع موارد نقد را باید چسبید . مرد پای ازدواج شهامت اعلام مسوولیت پذیری دارد و اشکالی ندارد خیلی بذله گو و بشاش هم نیست. جمله ای از خانم تونی گرنت هست که من همیشه در تدریسهای زن شناسی به مردم میگویم که مرد ایده آل یک زن لزوما مردی نیست که با او بتوان خوشبخت شد! خیلی ها بدرد ازدواج نمیخورند. بدرد وقت گذرانی و خنده و هیجانات زودگذر بیشتر میخورند تا مسوولیت پذیری طولانی مدت ازدواج که باید بالا و پایین شدو سختی کشید و ظرفیت آسودگی داشت و پدری کرد و مرد ماند و نق و نوق نکرد

2 دیدگاه در “به احترام بچه هایی که زحمت میکشند و نظراتشان را زیر مطالب میگذارند

  1. سلام
    ممنون از توضیحاتتون. منم شرایطم مثل این دوست عزیزمونه. از مواردی که ذکر فرمودین فکر میکنم موردهای سوم و چهارم در مورد صدق می کنه آقای دکتر چیکار کنم؟ کتاب خاصی هست که بتونه بهم کمک کنه؟خیلی دوس دارم توی دوره های شما شرکت کنم از دوره های خانه توانگری کدومشون برای دخترایی مثل من مفیده؟

    [پاسخ]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *