آنچه پدر و مادرتون بهتون نگفته اند : با نامزد بد دهن چه کنم

image_pdfimage_print

بانامزد بد دهن چه کنم؟

دختری هستم ۲۶ ساله که نامزدی بسیار خوب دارم ولی متاسفانه یک عیب بزرگ دارد و آن فحاشی است و  وقتی بهش اعتراض میکنم ، در جوابم میگوید تو  من را  عصبی میکنی..  .من نیز به شدت پس از شنیدن حرفهای بد او ، حالم خراب میشود و بهم میریزم…آیا کاری میتوانم بکنم؟

– مدیریت خشم anger management از پدیده های مهم قرن فعلی است زیرا ما در دنیایی مدرن زندگی میکنیم و ابزاری مدرن نیز برای رفع  نیازهای خوداحتیاج داریم   به نظر من نامزد شما وقتی شما را مستقمیا مسوول عصبانیت خود میداند همزمان یک کار درست و اشتباه را با هم انجام میدهد.من منکر این نیستم که ممکنه شما ایشان را عصبانی کنید ولی ایشان نیز کنترل احساسات خودش را دست خود نگرفته است و این یعنی هر کسی ( در محل کار در کوی و برزن ) بتواند ایشان  را بهم بریزد.

مردان در فضاهای مردانه اگر هم با الفاظ تند صحبت کنند معمولا ملامت نمیشوند و اساسا بعضی فحاشیهای آنها در بینشان،  نوعی ابراز وجود مردانه است که البته صحیح نیست اما وجود دارد. به کار بردن چنین الفاظی در مقابل زنان تقریبا همیشه مورد انتقاد سایر مردان است و امر شایعی نیست مگر اینکه فرد فحاش در جامعه مردانه درست تربیت نشده باشد. با این حال شما معلم اخلاق نامزدتان نیستید و  تنها حق دارید در فضای شخصی خودتان اجازه فحاشی ندهید ( چه به خودتان چه در حضورتان )

من معتقدم در چنین شرایطی باید فرصت داد تا شرایط آرام تر شود ( مثلا چند ساعت بگذرد و افراد فضایی داشته باشند تا خودشان را بیابند) سپس حضورا باهاش صحبت کنید و بالغانه این کار را انجام دهید. بالغ بخشی از درون خود ماست که جدی ، حسابگر و عاقل است یعنی بدون احساسات سعی میند کارهای خودش را پیش ببرد ( دو بخش دیگر نیز داریم که عبارتند از کودک و والد) فراموش نکنید که وقتی کودک درون کسی   کنترل  او را بدست میگیرد با کسی روبرو میشویم که مسوولیت کارهایش را اکثرا به عهده نمیگیرد:

تو   منو  عصبی میکنی ( کودک)

من با بعضی کارهای تو عصبی میشوم ( بالغ با من آغاز میکند)

مثلا چنین گفتگویی  بد نیست

– خیلی عصبی بودی…آروم تر شده ای؟

– نه هنوز شاکی هستم..تو اصلا من را درک نمیکنی

– متوجه هستم عصبانی هستی…میخوای درموردش صحبت کنی؟

چه صحبتی مونده دیگه؟!!!

– به هر حال اگر خواستی صحبت کنی ، به من ندایی بده

اینجا حتی ممکن است لازم شود که چند ساعت دیگه نیز فضا داده شود و اگر بعد از چند ساعت طرف نیامد میشه رفت پیشش و خیلی جدی و آرام بهش گفت:

– من میفهمم بعضی وقها حالت خرابه…چون خودم هم همین حس را تجربه میکنم…ازت میخوام دیگه حرفهای کلفت از دهنت بیرون نیاد به سمت من و هم وقتی من هستم لازم نیست ادبیات پسرونه بکار ببری؛ من میتونم ترک کنم محل را تا هر وقت خواستی راحت فحش بدی به راننده ها و  عابرین و و… اما مقابل من که این اتفاق بیفته من ازت هم میترسم هم منزجر میشوم و تو قطعا نمیخوای چنین اتفاقی بینمون رخ بده….درست میگم؟

 میتوان بحث را همینچا خاتمه داد و اگر باز تکرار شد و دیدید که چنین رفتاری برای شما قابل تحمل نیست ، بهش تذکر دهید و ۶ هفته برای تغییر رفتار بهش فرصت دهید و بعدش تصمیم بر ماندن یا نماندن در این رابطه بگیرید

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.